Canto pesa a túa mochila?

O peso do saber non é unha broma. Porque ningunha mochila encaixa nun sistema no que os nenos van cargados como burricáns.

Non hai dúbida de que se á entrada do colexio puxesen unha báscula a maioría dos nenos non poderían acceder coa súa equipaxe de man. Prohibiríanlles entrar como nos avións se, seguindo as recomendacións da Asociación de Pediatría, o peso das súas mochilas superase o 15% dos quilos do neno. E vaia se o supera nalgúns casos. A proba téñena nesta imaxe na que non puxemos máis intención que pesar a súa rutina diaria. E nada mellor que a báscula centenaria da Farmacia Villar da Coruña que segue marcando con precisión o peso do saber. E a sorpresa é de récord Guinness. ¡Dez quilos! Dez quilos encima dos 35 que pesa a nena. E dentro non leva máis ladrillos que os que esixe a profesión de estudante aos 10 anos: a que fixa un horario escolar nun mércores normal de xaneiro. Cos seus cinco cadernos cuadriculadas grandes para cada unha das materias e os correspondentes libros para as cinco materias que lle tocan. Que si, que aínda que algunhas editoriais xa repartiron os libros por trimestres, a carga de casa ao cole e do cole a casa segue marcada polo que cada centro demanda. Pode ir repartido, pero ás veces suman libros de exercicios, un libro de lectura, un estoxo que case non pecha a cremallera e a axenda que agora é obrigación para que os pais saiban (ademais de por o terrorífico WhatsApp da clase) os deberes do día seguinte. Asinado queda como nai, e ao YES como notario, de que todo o contado é verdade. Como que non todos os colexios teñen o mesmo sistema. Moitos elixiron que a maioría dos libros gárdense no centro, na cajonera do pupitre, e só se trasladen os necesarios para as tarefas. É unha opción máis liberadora tendo en conta que á mochila se engade case sempre a bolsa deportiva dalgunha actividade. Dio con coñecemento de causa o traumatólogo ourensán Óscar Montero. Non só pola súa profesión, senón porque é pai e sófreo. «O ideal para que as costas \non se castigue é que o peso vaia repartido, como antes os burros de carga, porque así van moitos nenos agora, que ademais se puxeron de moda esas mochilas coas cintas longas e levan todo o peso na zona lumbar. Teñen todos o xesto dunha embarazada porque lles tira a carga cara atrás».

A clave para el, igual que para o doutor Miguel Alonso, xefe do servizo de rehabilitación infantil do Hospital A Coruña, é que os nenos non leven ese peso moito tempo. «Máis aló de dez ou quince minutos pode carrexar (nunca mellor devandito) un problema -explica Alonso-, que insiste no recomendable: que a mochila se axuste ben ás costas, con correas acolchadas e incluso unha cinta fixada na cintura». «¡Como montañeiros do día a día!», dígolle. Unha caricatura dos nenos do século XXI que nun aventuradísimo futuro engadiron rodas para arrastrarse. E ollo, que como di o doutor Alonso, o ideal é que os carriños sexan dos de empuxar cara a adiante. ¿Quen sobe as escaleiras do cole con 10 quilos no ombro? Ás veces parece que con tanta sabedoría imos pa’trás.

La Voz de Galicia